Autorskie eseje o dawnych tekstach, historii przekładu, świadomej lekturze i Metodzie Żywego Tekstu.
Esej · Źródła i interpretacja
Rozdział 26 Księgi Umarłych: serce, pamięć i ciągłość osoby
Wśród licznych formuł Księgi Umarłych rozdział 26 dotyczy odzyskania serca w świecie pośmiertnym. Zestawiony z rozdziałem 30B i obrazem sądu pokazuje, jak bogate były egipskie wyobrażenia o sercu. Nie jest ono jedynie wagą moralną, lecz także warunkiem pamięci, życia i dalszego.
Czytaj esej →Esej · Źródła i interpretacja
Teksty Piramid, Sarkofagów i Księga Umarłych: trzy korpusy, trzy światy
Kiedy mówi się o egipskiej „księdze życia po śmierci”, łatwo wyobrazić sobie jedną starą księgę przekazywaną od faraonów do ostatnich kapłanów. Materiał zachowany na ścianach, trumnach i papirusach opowiada znacznie ciekawszą historię. Zmienia się miejsce zapisu, odbiorca,.
Czytaj esej →Esej · Źródła i interpretacja
Teksty Piramid Unasa: słowa wpisane w królewski grobowiec
Najbardziej fascynujące w Tekstach Piramid jest to, że ich pierwszym czytelnikiem nie był turysta ani skryba siedzący nad zwojem. Inskrypcje otaczały zmarłego w określonym miejscu. Zrozumienie programu grobowca Unasa wymaga więc połączenia historii pisma, religii królewskiej i.
Czytaj esej →Esej · Źródła i interpretacja
Teksty Sarkofagów: kto mógł korzystać z formuł zaświatów?
Przejście od inskrypcji na ścianach królewskich piramid do tekstów spotykanych na trumnach bywa przedstawiane jako prosta opowieść o udostępnieniu nieśmiertelności wszystkim. Ta wizja jest zbyt gładka. Teksty Sarkofagów pomagają obserwować przemiany tradycji pogrzebowej, ale.
Czytaj esej →Esej · Źródła i interpretacja
Księga Umarłych: dlaczego każdy papirus może opowiadać inną historię?
Tytuł „Księga Umarłych” sugeruje jednolitą pracę jednego autora. W starożytnym Egipcie funkcjonował jednak zmienny zasób formuł przeznaczonych do wyposażenia zmarłego. Ich wybór i kolejność zależały od czasu, miejsca i danego egzemplarza. Dla nowoczesnego czytelnika fascynujące.
Czytaj esej →