Ruch, który odczytywał strukturę liter alfabetu persko-arabskiego jako klucz do teologii, kosmosu i ludzkiej postaci.
Geneza i historia
Założyciel Fażlallāh Astarābādī zmarł w 1394 roku. Jego nauka wiązała symbolikę alfabetu, proporcje ciała i interpretację objawienia. Różne grupy hurufickie rozwijały odmienne odpowiedzi na pytania o autorytet i wcielenie.
Zawiłości, spory i pułapki interpretacji
Podobieństwo do kabały żydowskiej nie dowodzi prostego zapożyczenia. Należy porównywać konkretne źródła, a nie zakładać jedną „tajną wiedzę liter”. Literatura jest tekstowo trudna i częściowo rękopiśmienna.
Teksty i korpusy źródłowe
Jāvdān-nāma; Nawm-nāma; ʿArsh-nāma; poezja Nasīmīego.
Postaci i środowiska
Fażlallāh Astarābādī; ʿAlī al-Aʿlā; Nasīmī.